High Violet
Depresifler için yaz mevsiminden büyük nazire mi var? Oturup ağlaması için kimsenin değil önce kendisinin göremeyeceği bir mekanaltı coğrafya arayışında olanlara en sırt-sırta ev sahipliğini bu yaz High Violet'in üstlendi. Benzer kaygı ve korkuları başkasından dinlemenin gönle serptiği su ve Matt'in güven veren sesi, geriye kalansa çivinin çiviye yaptığı..

Teen Dream
Ölümden korkanları kendinden uzak tutan boğucu Beach House atmosferi bana göre Teen Dream ile kırılıp yerini pencereden ışık girmesine müsade eden melodilere ve Victoria'nın artık ekolleşen nostaljik sesindeki derinliğin yarattığı vertigoya bırakıyor. Aşka ve kalp kırıklıklarına dair çağdaş ağıt, listemde 2 numarada ama genel müzik çevrelerinin birincisi.

Congratulations
İnsanın doğuştan gelen düzen kaygısı müzikte kare, üçgen gibi ilk bakışta seçilebilen parçaları hit kılarak vücut buluyor. İlk albümünde bu yolu izleyen MGMT'nin entropisi Congrats, doğal hatlı bir manzarada Siberian Breaks doruğunun eteklerine kurulmuş 9 festivalden kaosun düzenini çıkarıyor. Bu işi yaparken aldıkları zevk albümün samimiyet kaynağı.

Colour Your Life EP
Ne kadar doğru bilgim yok ama; EP'ler ABD'de albüm, UK'de single muamelesi görüyormuş. Ne zaman bir EP görsem koy 2-3 şarkı daha albüm olsun demekten kendimi alamıyorum. Bu arada kalmışlıktan Twin Sister beni benden alan birkaç parçası ve sıradan bir indie-pop albüm uzunluğundaki EP'siyle sıyrıldı. Sürpriz hakkımı kendilerinden yana kullanıyorum.

The Suburbs
Bu albüm öncesi de Arcade Fire indie-rock denilince akla gelen ilk isimdi ancak Neon Bible kefareti The Suburbs bu tahtı gruba perçinledi dersek abartmayız. Kanadalıların farkındalık sancısını içselleştirdiği ve bize yolladığı epik mektup mahiyetindeki albüme listemde 5. sırada yer versem de, eminim ki bir çoğunuz kendi listelerinizde ilk sırayı yakıştırdınız.

Forgiveness Rock Record
Kanada'nın müzik okulu BSS'ten bir başyapıt daha. Süpergrup'un sayısız elemanı var ancak bu defa daha küçük bir kadroyla kaydedilen albüm, yine daha evvel BSS kadrosunda yeralmış Feist, Metric gibi konuklarla her katmanı birbirinden babaannemin Arnavut böreğinin katları gibi ayrılan ancak bir bütün halinde de doyurucu bir orkestral post-rock lezzetinde.

Before Today
Punkreas benim ortaokulda kuramadığım müzik grubumun adıydı. Bloguma nasipmiş. Ariel Pink de senelerce kendi halinde Haunted Graffiti adını verdiği hayali grubuyla kayıtlar yapıp durdu. Before Today, artık hayali olmayan Haunted Graffiti ile major label'dan çıkan ilk Pink albümü. Vintage rock esintileri taşıyan albüm kuşkusuz senenin en iyi saykodelik pop eseri.

Gemini
Bu listeyi hazırlarken karşılaştığım en şaşırtıcı bilgi Wild Nothing'in, tek kişilik proje olduğunu öğrenmem oldu. Belki bu çıkış albümünü Gül Kendine ile özdeşleştirdiğim içindir. Jack Tatum'un lucid dreaming atağı günümüzün en azılı romantiklerinden biri kıldı kendisini gözümde. Gitar-pop diye özetleyebileceğim Gemini tam bir başucu albümü.

Grey Oceans
Casady kardeşlerin 4. albümleri her zamanki gibi deneysel müziğe, oyuncaklara ve hayaletlere ilgi duyanların kalp atışlarını hızlandıracak cinsten. Aynen albüm kapağında gördüğünüz tiplerin müzikal karşılığı. Tüm bunlara karşın albüm daha profesyonel hazırlanmış. Oyuncaktan devam edersek, kırılmasın diye oynamaya çekindiğimiz.

Halcyon Digest
Bradford Cox için 2010 dolu dolu geçti. Ardarda yayınladığı solo albümleri haricinde grubu Deerhunter ile de, en azından nezdimde, diskografisinin en dinlenesi albümünü sundu takipçilerine. Yalın ve önceki albüme kıyasla daha melodik parçalar sis perdesini aralayarak yaratıcılıkta sınır tanımayan grubun cevherini daha anlaşılır şekilde ortaya koydu.

Down The Way
Bu kardeşleri EP'ler yayınladıkları dönemden beri dinlediğim için aklımda hep yeterli ilgiyi görememiş grup olarak kaldılar. Oysa geçtiğimiz 3 sene boyunca turnedeydiler ve hatta bu yüzden merakla beklediğim albümleri gecikip durdu. Avustralya'nın Düş Sokağı Sakinleri olarak nitelediğim grupta bilhassa Angus cephesi epey yol almış görünüyor.

Penny Sparkle
Sevdiğimiz rock grubunun son albümünü "elektroniğe kaymışlar" diye yerdiğimiz dönemler geride kalmasaydı, Blonde Redhead'in bu albümü yerden yere vurmamız için biçilmiş kaftan olurdu. Blonde Redhead, hissettiklerini bize aktarmak için kullandığımı yöntemlere, yani hissettiklerine sınır çekmiyor ve sonbaharı kucağımıza bırakıyor.

A Foolproof Escape Plan
Gitarının ağacını, sesinin ise telini kullanarak müzik yapan Yoav (anlatamıyorum videolarını bulup izleyin) yeni albümünde enstrüman yelpazesini (!) drum machine ve piano gibi öğeler ekleyerek genişletip gönlümü kaptırdığım derinliğinden biraz uzaklaşmış olsa da senenin dikkat çekmek istediğim albümlerinden birine imza atmış.

Kritik yayına hazırlanıyor..

Body Talk
Röyksopp'un -benim dinlerken atladığım tek- parçasını seslendirmesiyle tanıdığım ve zaten bu seneye kadar öyle büyük başarılara da imza atmayan Robyn, bu sene işi sıkı tutarak her biri listelerde 1 numaraya kadar yükselmiş single'lar barındıran üçleme yayınlayarak küçük Madonna Goldfrapp'ten listemdeki yerini kaptı.

Write About Love
Sürekli ağlayan birinin gülüşü daha değerlidir. Tersi de mümkün. Duyguların ahenkli kontrastı şüphesiz etkiyi arttırıyor. Mona Lisa tablosunun bu kadar değerli olması belki bu yüzden. Bunun müzikteki karşılığı Belle & Sebastian. Kırlarda koşmak isterken aklıma takılan bir soru işareti adeta. Son albümü için, ölüsü yetmiş diyebiliriz.

Broken Bells
Müzikte genre tabuları çoktan devrildi. Iron Maiden konseri dönüşü iyi dans ettim diye tivitleyecek konumdayız. Kanye West'inki pek çok otoriteye göre 2010'un en iyi albümü. Bu keşmekeşte çok ayrık zevklere hitap eden 2 müzik adamının ürünü olan Broken Bells'in, iki-üç çöp parça hariç sağlam klasiklere imza attığını da not düşmek lazım.

Swanlights
Hüzün, kedere oranla daha olgun ve içinde bir parça da umut taşıyan bir duruştur hayata karşı. Kalbimiz kadar kırılgan sesinde teselli aradığımız Antony Hegarty de son albümünde, eskiye oranla bunu aşılıyor dinleyenlerine. Aşkın sağlamasını yapıyor bir anlamda, götürülerinden şikayet etmek yerine getirilerine şükretmeyi tercih ediyor.

Clinging to a Scheme
Geçtiğimiz on yılın başında her türe bulaşmış rock virüsüne biraz da tepki olarak doğduğunu söyleyen The Radio Dept, elektronik altyapılı müziğine dream-pop ve shoegaze öğelerini serpiştirerek duygusallığın karanlık tonlarında gezinmişti bugüne dek. 4 senelik sessizliği bozan son albümleriyle neşeli olabildiklerini de kanıtlamış oldular.

Hidden
İnsanın en zayıf yanını, sinir anında bulduğu gücü sakinleştiğinde yitirmesi olarak görmüşümdür hep. Diğer bir deyişle üşengeçlik. These New Puritans, işte bu sanrıdan aldığı ilhamı üstelik tam teçhizatlı bir biçimde gerçekliğin kıyısında suya indirmeyi bilmiş. Modern mehteranlığa soyunan grup bir şekilde listemde yer almalıydı.